Filmowanie życia. Koncepcja kształcenia humanistycznego w szkole średniej. Idea - podstawy filozoficzne - praktyka

Autor: Piotr Kołodziej

„Filmowanie życia” to wyrastająca z wieloletniego namysłu i wieloletniego doświadczenia koncepcja edukacji humanistycznej, opartej na idei podmiotowości. W praktyce „filmowanie życia” oznacza tworzenie z młodzieżą filmów fabularnych, przy czym każdy z tych filmów jest nie tylko jedynym w swoim rodzaju eksperymentem myślowym, przeprowadzanym w unikatowych interakcjach wewnątrz grupy i w relacjach ze światem zewnętrznym, ale stanowi jednocześnie fragment szerszej (auto)refleksji, organizowanej systemowo wokół zagadnień „nierozstrzygalnych”. Innymi słowy, „filmowanie życia” to sposób praktykowania wspólnego namysłu nad życiem, formułowania pytań dla ludzkiej kondycji fundamentalnych i poszukiwania na nie odpowiedzi, a zatem sposób praktykowania dialogu we wspólnym dążeniu do prawdy, czymkolwiek ta prawda jest. Kluczową rolę w tych filmowanych i filmowych działaniach odgrywa literatura, niezwykle ważne miejsce zajmuje również malarstwo. Jest przy tym „filmowanie życia” nastawione na inspirowanie i odkrywanie potencjału, a także rozwijanie indywidualnych zainteresowań konkretnych młodych ludzi, którzy właśnie znajdują się w klasie i na których życie jako nauczyciele mamy ogromny wpływ, nawet jeśli nie zawsze uświadamiamy sobie skalę naszej odpowiedzialności.