Filmowanie życia. Koncepcja kształcenia humanistycznego w szkole średniej. Idea - podstawy filozoficzne - praktyka

Autor: Piotr Kołodziej

„Filmowanie życia” to wyrastająca z wieloletniego namysłu i wieloletniego doświadczenia koncepcja edukacji humanistycznej, oparta na idei podmiotowości. W praktyce „filmowanie życia” oznacza tworzenie z młodzieżą filmów fabularnych, przy czym każdy z tych filmów jest nie tylko jedynym w swoim rodzaju eksperymentem myślowym, przeprowadzanym w unikatowych interakcjach wewnątrz grupy i w relacjach ze światem zewnętrznym, ale stanowi jednocześnie fragment szerszej (auto)refleksji, organizowanej systemowo wokół zagadnień „nierozstrzygalnych”. Innymi słowy, „filmowanie życia” to sposób praktykowania wspólnego namysłu nad życiem, formułowania pytań dla ludzkiej kondycji fundamentalnych i poszukiwania na nie odpowiedzi, a zatem sposób praktykowania dialogu we wspólnym dążeniu do prawdy, czymkolwiek ta prawda jest. Kluczową rolę w tych filmowanych i filmowych działaniach odgrywa literatura, niezwykle ważne miejsce zajmuje również malarstwo. Jest przy tym „filmowanie życia” nastawione na inspirowanie, odkrywanie potencjału, a także na rozwój indywidualnych zainteresowań konkretnych młodych ludzi, którzy właśnie znajdują się w klasie i na których życie jako nauczyciele mamy ogromny wpływ, nawet jeśli nie zawsze uświadamiamy sobie skalę naszej odpowiedzialności.

 

Z recenzji prof. Rafała Koschanego:

Nie ulega wątpliwości, że swoisty patronat nad poszczególnymi działaniami edukacyjnymi Autora, a ostatecznie nad całą książką, sprawuje Wisława Szymborska. Wydaje się jednak, że patronem towarzyszącym jest tu także Krzysztof Kieślowski. Lektura wszystkich rozdziałów, a więc również scenariuszowych założeń kolejnych filmów i filozoficzno-egzystencjalnych pytań za nimi stojących, prowadzi czytelnika wprost do cyklu Dekalog , w którym każdy z epizodów to misternie zbudowana konstrukcja życiowych „przypadków”, prowokująca do stawiania pytań bez odpowiedzi i zmuszająca bohaterów do podejmowania decyzji w sytuacjach bez wyjścia. Można powiedzieć: samo życie, a młodzi ludzie mający szczęście uczestnictwa w przedstawionych w książce projektach, a więc wydarzeniach formacyjnych, o charakterze społecznym, indywiduacyjnym i tożsamościowym, zapewne bez wahania powiedzieliby: oto filmowanie życia.