Monografia poświęcona jest poczuciu wspólnoty w ujęciu postadlerowskim i prezentuje trzy badania empiryczne, których celem jest pogłębione zrozumienie jego uwarunkowań oraz związków z psychologicznym dobrostanem. Autorzy analizują relacje poczucia wspólnoty z wybranymi aksjomatami społecznymi, takimi jak religijność, wiara w życie jako grę o sumie zerowej, a także ze stylami poczucia humoru. Publikacja odpowiada na aktualne wyzwania współczesności, ukazując znaczenie poczucia wspólnoty w świecie zdominowanym przez komunikację zapośredniczoną technologicznie i narastające doświadczenie samotności.